چهارشنبه ، ۲۲ مرداد ۱۳۹۹

تن متن

چطور خودمان را در کمال آرامش برای مرگ مهیا کنیم؟

مطمئنم با اظهار این حرف، که یکی از بزرگ‌ترین مشکلات انسان مواجهه با مرگ است، اصالت چندانی نخواهم یافت. درست است که این سؤال دشواری برای بی‌ایمانان است (چطور با «عدمی» که منتظرشان است روبه‌رو شوند؟)، اما آمار نشان می‌دهد که این سؤال خیلی از باایمانان را نیز آزار می‌دهد. …

بیشتر بخوانید »

ریل‌های متقاطع

طبق معمول، سر صبحانه، خوابی را که شب قبل دیده بود برای زن تعریف کرد، کل خواب را نه، فقط تتمه‌ی پاره‌ها و بقایا و پیچک برجامانده‌اش را. آن روز صبح چیز خاصی نبود، خوابی بود مثل هر خواب‌ دیگر، مثل خیلی خواب‌های دیگر. خودش را در قطاری دیده بود …

بیشتر بخوانید »

خانه و جزیره

جیرجیر حلقه‌ی فیلم سیاه‌وسفید: سال ۱۹۱۹، پتروگراد گرسنه، نمای نزدیک از منار کلیسای پطرس و پولس. جد من، مدیر دبیرستان، که عینک پنسی‏‌اش روی بینی‌‏اش جا انداخته بود، پس از آنکه خانواده را نزد آشنایانش به کی‏یف فرستاد، خودش داوطلبانه به ارتش سفید پیوست. در آن زمان چه چیزهایی به …

بیشتر بخوانید »

قدیسی که ادیب شد

«قدرتمندان زمین حواسشان باشد: در اعماق آن تی‌شرت‌های نخی که سعی کردید عکس چه‌گوارا را روی آن بگنجانید چشم‌های او هنوز شراره می‌کشند و بی‌تابانه روشن‌ مانده‌اند.» (آریل دورفمن) نماد مارکسیسم بود و منتقد مصرف‌گرایی، در گذر زمان تبدیل شد به نمادی از مصرف‌گرایی جهانی. رویکردی هوشمندانه که به‌زعم آریل …

بیشتر بخوانید »

نجف مرگ را به یاد آورد

همه می‌دانستند که آخرین روز حیات نجف دریابندری، با آن زبان یکه‌ی فارسی‌اش، در راه است. از پس سکته‌های پیاپی، زبانِ تکلم رفته بود، اما زبانِ فارسی‌اش همچنان با ما بود. می‌گفتند در سال‌های آخر کسی را نمی‌شناخت، اما اگر توانی در عضلات صورتش باقی می‌ماند، صرف قهقهه‌های معروفش می‌شد. …

بیشتر بخوانید »