چهارشنبه ، ۲۵ تیر ۱۳۹۹
خانه / فرهنگ و هنر / تئاتر (پەڕە 4)

تئاتر

تو شیطانی خودت را فریاد کن

پدرش ۵۳ سال نویسنده‌ی مهم‌ترین هفته‌نامه‌ی روشنفکری امریکا، «نیویورکر»، و ۳۵ سال سردبیرش بود. مادرش هم کار روزنامه‌نگاری می‌کرد. پس عجیب نیست که در نمایشنامه‌های پسری که در ۱۹۴۳، وسط جنگ دوم جهانی، به دنیا آمده و در چنین خانواده‌ای بزرگ شده آدم‌ها حین زندگی روزمره و معاشرت‌های معمولشان با …

بیشتر بخوانید »

تئاتر در فضاهای غیرِسنتی

با آغاز قرن بیست‌ویکم، روند تطورِ ماهیتِ طراحی صحنه به جایی رسیده بود که تعاریف و اصطلاحاتِ معمول به‌نظر ناکافی می‌آمدند. کلمه‌ی «سینوگرافی» (scenography) با حیطه‌ی وسیع‌تر و دربرگیرنده‌تری از «طراحی صحنه» و به‌منظور اعلامِ این تغییرات و توسعه‌ی مفهومی ورای تفکرِ صحنه‌ای (scenery/ décor/ Buhnenbild/dekorace) جایگزین آن شد. اما …

بیشتر بخوانید »

از فرنگ آمده‌ام و بدبختم

۱. در ۱۲۷۷ هجری شمسی، به آن هنگام که دو سال از تیر خوردن ناصرالدین‌شاه گذشته بود و پیرپسرش، مظفرالدین شاه، خیال ایران‌گردانی داشت، در خانواده‌ی پرنفوذ مقدم، پسری چشم به جهان گشود که نام حسن را برای او انتخاب کردند. این نام‌گذاری اشاره به احترام احتسام‌الملک، پدر این کودک، …

بیشتر بخوانید »

درزیابی‌های شتابزده

در نخستین کنگره‌ی نویسندگان اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۳۴، آندره‌ئی ژدانف، عضو کمیته‌ی مرکزی حزب کمونیست، پس از سلامِ آتشینِ بلشویکی خود به ماکسیم گورکی و ستایش از ایده‌های رفیق استالین، نویسندگان بورژوا را آماج نقدِ آتشین خود می‌کند: «نویسنده‌ی بورژوا بدبینی را به‌صورت تئوری و عملِ هنر می‌ستاید»، آنها …

بیشتر بخوانید »